private

	سینما
حسن کچل (1349) اولین فیلم موزیکال تمام رنگی در سینمای ایران بود که در زمان خود با اکران طولانی و استقبال پرشور روبرو شد و کارگردان جوان(26 ساله) را به شهرت رساند. یکی از منتقدین قدیمی که خود یکی دو فیلم نیز کارگردانی کرده، میگفت که علی حاتمی، اولین فیلم موزیکال ایرانی به معنی واقعی را ساخته، بدون اینکه از نمونه های خارجی –که در سینماهای تهران آنروز فراوان اکران میشدند- تاثیر گرفته باشد. به نظر میرسد که عنصر موسیقی و عنصر صحنه آرایی (دکور) در این فیلم بیشتر مورد توجه بوده تا زیباشناسی تصویری و مونتاژهای مختلف، موسیقی سراسر جاری در فیلم حسن کچل با این که عمدتا از نوع تصنیف و ضربی است، به هیچ عنوان نقش مرسوم و شناخته شده "موسیقی فیلم" را ندارد. فیلم، منظومه ای است از سلیقه های شخصی علی حاتمی در انتخاب تصاویر، قالب بندی ها، دکور و یا دیالوگ هایی که با مهارت هرچه تمامتر آنها را نوشته است. فیلم، سراسر روی دیالوگ هایی می چرخد که همه ضربی و آهنگین هستند؛ و داشتن آنها مهارت و ذوق بسیاری می خواهد. از معاصرین کسی را نمیشناسیم که چنین توانایی و استعدادی داشته باشد. لازمه اینکار، آشنایی عمیق با سنت ضربی خوانی و فرهنگ سنتی ایرانی است که علی حاتمی در آن استاد مسلم بود. "حسن کچل" ضربی بیشتر بدون ملودی هستند و تاکید آنها روی ریتم است. اجرای دشوار و روان و زیبای آنها را با تنبک استاد زنده یاد امیر بیداریان (1311-1374) میشنویم. گروه باله پارس به سرپرستی استاد عبدالله ناظمی نیز در طراحی رقصهای آن مشارکت داشته است. خوانندگان آن نیز عهدیه بدیعی، کورس سرهنگ زاده و مهتاب (؟) بودند. صدای عهدیه را با چهره کتایون (چهل گیس) میشنویم. چهار آهنگساز معروف آن زمان نیز با علی حاتمی در این فیلم مشارکت کرده اند: اسفندیار منفردزاده، واروژان هاخباندیان و بابک افشار ؛ اما چنان که گفته شد، فیلم "حسن کچل" اساسا "موسیقی متن" به معنای شناخته شده آن ندارد. با این حال تصنیفهای کوتاه و بلند و ضربی آن از یاد نرفتنی است. نظیر این تجربه موزیکال را در "بابا شمل" نیز میشنویم اما نه به قدرت "حسن کچل". سوته دلان سوته دلان (1356) فیلمی متفاوت از تمام فیلمهای علی حاتمی و به عقیده نویسنده زیباترین و برازنده ترین فیلم اوست. داستان در فضای تهران جنگ جهانی دوم(1320-1325) و بعد از آن میگذرد. توانایی حاتمی در بازسازی فضاهای تهران آن روزگار، بی بدیل است و شاید آنرا بتوان با "سرب" (به کارگردانی مسعود کیمیایی و طراحی ایرج رامین فر-1367) مقایسه کرد. این فیلم نیز دارای "موسیقی متن" نیست و در عروض سراسر، انباشته از تکه های کوتاه و بلندی است که سلیقه و زیبایی شناسی خاص حاتمی در صحنه های آن گنجانده است. میدانیم که در فیلمها حاتمی با همه بار نوستالوژیک و علاقه های تاریخ گرایانه نباید به دنبال مستند سازی و بازسازی مطابق با واقعیت گشت. خود او نیز عمدتا" چنین روشی را انتخاب کرده بود و بیشتر دغدغه روایت گری خود را داشت، نه رعایت وسواس های تاریخ نگارانه و یا مستند سازی. "سوته دلان" در فضای تهران شصت سال پیش میگذرد، در حالی که با موسیقی محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان انباشته شده است. موسیقی ای که در آن زمان (1325-1320) مشابهی نداشت و عمیقا متعلق به زمان خود (1356-1350) بود؛ روایت موسیقایی از نوستالوژی هنری عصر قاجار. با این حال، تکه های انتخابی علی حاتمی روی صحنه ها، خوش نشسته و البته بیشتر شعر و کلام آن قطعات است که حمایت کننده قصه ها و غصه های پرسوناژهای فیلم (وثوقی و آغداشلو) است، نه موسیقی آن. حتی تصنیفی که مجید سه کله (بهروز وثوقی) نسخه کاغذی آن را در دست گرفته و با صدای بلند درکوچه میخواند، متعلق به سالهای دهه 1330 است. بعضی تکه های کوتاه و برشهای سریع و موثر را نیز نمیتوان از یاد برد. از جمله نوای پیانو پیانوی مشیرهمایون شهردار، هنگام برنامه رادیویی ورزش صبحگاهی، که فضای غبار و خراب زندگی مجید را نمایان میکند و اندوه عمیق آن محیط را پررنگ تر نشان دهد. در تیتراژ فیلم، از گروه موسیقی ملی رادیو و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ملی تشکر شده است. کار ارکستری مشکاتیان و لطفی با صدای پریسا، روی صحنه های فیلم خوش نشسته و موسیقی و تصویر، هماهنگ عمل میکند. نمایی از پشت صحنه "دلشدگان" دلشدگان (1371) "دلشدگان" تنها فیلم علی حاتمی است که "موسیقی متن" به معنی واقعی و استاندارد را دارد و مدیون حضور یک آهنگساز با استعداد است که فهم کاملی از فیلم و موسیقی فیلم دارد؛ حسین علیزاده، نوازنده تار و سه تار و آشنا به سنت موسیقایی قاجار، در این فیلم ممارست ها و توانایی های خود را نشان داده است. در صحنه هایی، برشهایی کوتاه از تارنوازی به شیوه قاجار میشنویم و در بعضی برشها، لحن و روش علیزاده را، هم در نوازندگی و هم در ارکستر نویسی. تعدادی از شاگردان قدیمی او به عنوان نوازنده و سیاهی لشگر با لباس مخصوص آن دوران در فیلم حاضر شدند؛ از جمله جهانشاه صارمی که از شاگردان قدیم علیزاده و لطفی است و اکنون سرپرست گروه "نهفت" است. تا از یاد نرفتند باید یاد کنم از علی حاتمی، که به واسطه یک دوست- فهید نبوی- مجموعه کامل صفحات موسیقی دوره قاجاریه خود را روی پنج حلقه نوار کاست برایم ضبط کرد و در اینکار بی بخل و گشاده دست بود. هیچوقت لطف او را فراموش نخواهم کرد؛ زیرا آن صفحات بعد ها بسیار به کار آمدند. در آن زمان، یعنی سیزده سال پیش، شنیدن صفحات عصر قاجار و مقایسه با موسیقی "دلشدگان" که با کلام شیرین یاد فریدون مشیری و صدای پخته محمدرضا شجریان همراه بود، باعث تعجب و حتی دلزدگی شد. قسمتی از موسیقی فیلم "دلشدگان" نویسنده انتظار بازسازی فضا و تاریخ و موسیقی و وقایع تاریخ موسیقی عصر قاجار را داشت ولی اصلا هیچ چیز مطابق اصل، بازسازی نشده بود! لباسها، دکورها، قیافه ها و حتی موسیقی ها خیلی شیک تر و نو نوارتر از آنی بود که در عکسها دیده و در صفحه های گرامافون شنیده ایم. در آن زمان نویسنده فکر میکرد که یک سوژه عالی، یعنی وقایع ضبط صفحه گرامافون در سالهای 1293-1298 شمسی، به نفع یک روایتگری فانتزی و شخصی "حرام" شده است. دو نکته نیز شایسته تامل است؛ اول، آوازی که محمدرضا شجریان به تنهایی در فیلم میخواند و انصاف را که از بهترین خوانده های اوست (گویا صبح روزی در کوهستان با هوای بارانی، به کمک یک ضبط صوت دستی آنرا ضبط کرده است) دوم، موقعیت شناسی عالی علیزاده از لحظات مناسبی که تصویر با موسیقی جفت میشود و تاثیر میگذارد. علی حاتمی در کلاس موسیقی شجریان در آن فیلم، عمدا" از لب خوانی به شیوه فردین و ایرج خودداری کرد و علیزاده نیز محدوده کار را بر ساخت و ترانه و ضربی قرار نداد، بلکه موسیقی فیلم را به عنوان "هنر" در نظر گرفت و با هوشمندی نوشت و اجرا کرد. طرح زیبای روی جلد نوار و پوستر فیلم نیز از یادنرفتنی است. زیرا با عناصر موسیقییایی انباشته شده است؛ از جمله یک گرامافون بوقی، نماد موسیقی عصر تجدید در ایران و نماد نوستالوژیک در فیلمهای ایرانی؛ این طرح را زنده یاد مرتضی ممیز کشیده و به فیلم دلشدگان تقدیم کرده بود. ... و ختم سخن یاد می آورم از یک فیلم کوتاه تلویزیونی که به کوشش دوستم علیرضا مجمع درباره زنده نام، علی حاتمی ساخته شده بود و در ان از تکنوازی سنتور هنرمند ایرانی مقیم آمریکا، داریوش ثقفی استفاده شده بود. مجمع میگفت موسیقی ایرانی و ساز ایرانی روی فیلمهای هیچ کس به خوبی فیلمهای حاتمی "نمی نشیند"
+ نوشته شده در دوشنبه 11 اردیبهشت1385ساعت 12:9 بعد از ظهر توسط reza \|

	ازدواج

+ نوشته شده در دوشنبه 11 اردیبهشت1385ساعت 11:39 قبل از ظهر توسط reza \|

	عاشقانه

+ نوشته شده در دوشنبه 11 اردیبهشت1385ساعت 11:37 قبل از ظهر توسط reza \|

ایدز

من ایدز دارم ،لطفا مرا در آغوش بگیرید

۱۱ آذر ۱۳۸۴

كانون زنان ايراني- فریده غائب :"بیایید دست از قضاوت برداریم و از پشت عینک "خوبها" و"بدها" یا "گناهکار" و بیگناه"به مبتلایان اچ آی وی نگاه نکنیم."

این قسمتی از حرف های هم پیمانان در برابر گسترش ایدز است. بیماری ای که حقیقت دارد.حال یا خود به آن مبتلا هستیم,یا یکی از اعضای خانواده ,یا یکی از هموطنان ,یا کمی آنطرف تر یکی از همنوعان...

دهم آذر ماه ,روز جهانی مبارزه با ایدز بهانه ی خوبی بود برای اطلاع رسانی چهره به چهره و حساس سلزی عمومی.و فرصتی کوتاه برای رهگذران چهارراه ولیعصر و پارک دانشجو برای پرسیدن سوالهایی که پرسیدن آن در مکان های دیگر نگاهها را به فرد سوال کننده عوض می کند.

هفت تشکل غیر دولتی در برگزاری مراسم روز جهانی مبارزه با ایدز در پارک دانشجو هم پیمان شده بودند.

انجمن پرسپولیس,تلاشگران سلامت,کودکان کار ,پرشیا پلاس,هستیا اندیش,مرکز فرهنگی زنان و نشریه دانشجویی رستا این تشکلها هستند.
در طول این این مراسم دو ساعته به هر نقطه از جمع های کوچکی که دایره های رنگینی در پارک دانشجو را تشکیل داده بودند,سرک می کشیدم.
حلقه ای از کودکان کار که با قلم های رنگی روی پارچه ی سفید رنگ نقاشی می کشیدند.

جایی دیگر از پارک ,پسر 20ساله ی نگرانی توجهم را جلب کرد.او با نشان دادن انگشت پوست پوست شده ی اشاره اش به دکتر نصیری منش ,مدیر انجمن پرسپولیس ازدکترمی خواهد تا به او اطمینان دهد از این پوسته ی انگشت ویروسی به نام اچ آی وی وارد بدنش نشده است.

پسر جوان رو به من می گوید:"می ترسم!از آزمایش دادن می ترسم. مدت هاست از زمان آخرین رابطه ی جنسی ام می گذرد از آن موقع وسواس انتقال این بیماری خواب را از چشمانم گرفته ,شش ماه است که قرص ضد اضطراب مصرف می کنم."

-چرا از آزمایش دادن می ترسی؟"فکر می کردم به محض اینکه بفهمند من ایدز دارم,قرنطینه ام می کنند.اما الان اینجا کسانی را می‌بینم که ایدز دارند و قرنطینه نشده اند."

وقتی پسر جوان ازز بان یک متخصص راههای انتقال بیماری را می شنود،بلافاصله می پرسد:"الان من چی کار باید کنم؟"و جوابی که می‌شنود:"حتما کلاسهای مشاوره قبل از آزمایش را برو"و چند مرکز مشاوره به او معرفی می شود.

آسودگی را کمی در چشمانش می بینم.

فضای راحت این مراسم جرات پرسیدن علامت سوالهای بسیاری را فراهم کرده بود.

گروهی ازدختران و پسران جوان با گرفتن پلاکاردهایی مشرف به خیابان ولیعصرتقاطع خیابان انقلاب سعی در جذب رهگذران داشتند.و صمیمانه جواب سوال رهگذران را پاسخ می دادند.گروهی از مردم بدون توجه به این همهمه و پلاکاردهای رنگی و روبان های سرخ در پی زندگی خود بودند گویی این ویروس دور از آنهاست و آنها بی نیاز از دانستن آن.

پلاکاردی با عنوان "من ایدز دارم ,لطفا مرا در آغوش بگیرید,من نمی توانم شما را مریض کنم" عکس العملهای زیادی داشت.نگاهها به دختری که این پلاکارد را در دست داشت متفاوت بود.چشمان حیرت زده ی پسرک را دنبال می کنم.همین طور به دارنده پلاکارد خیره شده تا نشانه ای از بیماری ایدز را در او بیابد.آن دختر اچ آی وی مثبت نبود اما یکی برایش آه می‌کشید و برای دیگری نحوه ی ابتلا دختر به این ویروس جالب بود.

نوشته پلاکاردهای دیگر مضامین رابطه میان این بیماری با کودکان ,رابطه جنسی ,فقر ,اعتیاد و به ویژه زنان را حمل می کرد.
"مبارزه برای برابری زنان با مردان همراه است با مبارزه با ایدز"نوشته های یکی از این پلاکاردهاست.

فیروزه مهاجر,عضو مرکز فرهنگی زنان درباره برگزاری چنین مراسمی می گوید:"هر جا که به حقوق زنان مربوط می شود ما در آنجا حضور خواهیم داشت."او به زندان به عنوان مرکز اصلی انتشار ایدز اشاره می کند و معتقد است زندانی کردن افراد به هر جرمی حتی کوچک ,باعث می شود این افراد سالم از زندان بیرون نیایند.

فیروزه مهاجراز برخی برخوردهای افراد گلایه می کند و آن را ناشی از نبودن آگاهی می داند.

گوشه ی دیگر پارک افراد دارند بحث می کنند و تحلیل های خود را دربره شیوع این بیماری می گویند.یکی مسولان را و دیگری آگاهی ندادن به جوانان را دلیل اصلی می داند.در این میان مردی که از طریق تزریق با سرنگ آلوده به ایدز مبتلا شده بود,می خواست با بیان سرگذشتش به دیگران آگاهی دهد.او که 40 ساله می نمود,حدود یکسال پیش از بیماری اش با خبر شد.رو به دیگران می گوید:"یک سال می شود که جدا از همسر و فرزندانم زندگی می کنم.نمی خواهم همسرم هم به درد من مبتلا شود.کار سختی است اما من تمام تلاشم این است که کسی را آلوده نکنم حتی همسرم را."

او خود را عضو گروه رنگین کمان معرفی می کند.مرکزی که به تازگی برای حمایت و آموزش به افراد درباره بیماری ایدز تشکیل شده است.
مردی خوش پوش از راه می رسد.او می خواهد عضو یکی از این تشکلها شود تا از بیماران حمایت کند.و این است دلیل حمایتش:"افراد مبتلا به مرگ نزدیک ترند.فلسفه ی زندگی اینها ..."و آنقدر حرف هایش رنگ و بوی فلسفی گرفت که من از خیر نوشتن آن گذشتم.

نقاشی کودکان کار هم دارد تمام می شود و تشکلها هم دارند وسایلشان را جمع می کنند تا هفته دیگر در میدان هفت تیر ,دوباره فعالیت اطلاع رسانی درباره بیماری ایدز را انجام دهند

+ نوشته شده در دوشنبه 11 اردیبهشت1385ساعت 11:34 قبل از ظهر توسط reza |

ایدز

مسلمانان در انکاری کشنده؛ ایدز

شنبه، 19 شهریورماه 1384

موضوع: جامعه

نويسنده: نينا جمشيد نژاد

«فقط دعا می‌کنم قبل از اینکه علائم بیشتری از بیماری‌م بروز کنه بمیرم... هیچ دلم نمی‌خواد برا خونواده‌م مشکل به وجود بیارم.»

تا پیش از آنکه در سال 2001 پزشکان برای گوینده‌ی این سخنان تشخیص HIV+ بدهند، این مهندس مصری فکر می‌کرد که بیماری ایدز تنها گریبان خارجی‌ها را می‌گیرد و کیلومترها از وی فاصله دارد. او حتی تصورش را هم نمی‌کرد که این بیماری همه‌گیر به خانه‌ی صحرایی‌ کوچک او نیز راه یابد. او حالا ترجیح می‌دهد خود را بکشد تا اینکه دوستان و همسایه‌هایش ـ که بیماری ایدز را مظهری از گناه و اسباب شرمندگی می‌دانند ـ او و خانواده‌اش را از خود طرد کنند.

شاید در جامعه‌ی آمریکا خودکشی بر اثر ابتلا به ایدز بی‌معنا باشد. ولی با گسترش این بیماری در جوامع مسلمان، این عمل چندان دور از ذهن نیست. در بخش‌هایی از ایران حدود 60% از مبتلایان، به فاصله‌ی کمتر یک سال پس از تشخیص بیماری، دست به خودکشی می‌زنند. چندی پیش در کرمان، پدری فرزند 23 ساله‌اش را ـ به خاطر ابتلا به ایدز ـ با تبر قطعه قطعه کرد.

به علت وجود چنین مسائلی، هیچ آمار دقیقی از تعداد مبتلایان در سرزمین‌های مسلمان وجود ندارد. بر اساس طرح مشترک ارائه‌شده توسط سازمان ملل متحد در مورد این بیماری* تعداد مبتلایان در ایران حدود 61000 نفر، در اندونزی 180000 نفر و در پاکستان در حدود 150000 نفر است. در کشورهای مسلمان‌نشین آفریقایی این رقم، بسیار بیشتر است؛ مالی به‌تنهایی 420000 مبتلا را در خود جای داده‌است. در جدول سازمان ملل، بسیاری از ستون‌ها ـ به‌علت نبود اطلاعات‌ ـ خالی مانده‌است که در ارائه‌ی آمار، همه حمل بر عدم وجود بیماری شده‌است.

آنچه واضح است، اینست که بیماری به سرعت در حال گسترش است و با نبود پیش‌گیری و درمان مناسب، هر روز عده‌ی بیشتری از مسلمانان مبتلا شده و از بین خواهند رفت.

ایدز در سرزمین‌های مسلمان، پدیده‌ای نوظهور نیست. اولین نمونه‌های بیماری در این مناطق، در اواسط دهه‌ی 80 دیده شده‌است. با این وجود تنها در تعداد بسیار کمی از این مناطق برنامه‌های جامعی جهت کنترل بیماری شکل گرفته‌است. و گام‌های مؤثری که در راه پیش‌گیری یا درمان بیماری برداشته شده‌است نیز بسیار کمتر از آن است. یکی از دلایل عمده‌ی این امر، پای‌فشاری بی‌مورد بسیاری از این کشورها بر عدم وجود روابط جنسی قبل از ازدواج، زنا، فحشا، هم‌جنس‌گرایی و مصرف مخدر از راه تزریق در آن کشورها است. این کشورها، با خودداری از تلاش جهت جلوگیری از گسترش بیماری، سعی دارند ثابت کنند این اعمال خلاف دین، آنقدر به‌ندرت در کشورشان اتفاق می‌افتد که نرخ ابتلا به ایدز در آنجا بسیار کمتر از آن است که نیاز به اقدام خاصی داشته‌باشد.

همین امر باعث می‌شود تا نه تنها افرادی که در معرض خطر بالای ابتلا قرار دارند، به بیماری دچار شوند که حتی بیماری به افرادی که در معرض خطر کمتری هستند نیز سرایت کند. به عنوان نمونه می‌توان به گزارشی از تمن‌راست (در الجزیره) اشاره کرد؛ مبنی بر اینکه 1% از زنانی که جهت انجام معاینات معمول به مراکز بهداشتی مراجعه می‌کنند HIV+ تشخیص داده می‌شوند. این موضوع، نشان می‌دهد که بیماری آنقدر در این منطقه گسترش یافته‌است که به راحتی دامان زنان ازدواج‌کرده‌ای را هم که از عوامل خطرزا مطلع نیستند، می‌گیرد.

تا به امروز، دو کشور اسلامی موفقیت‌هایی در زمینه‌ی مبارزه با ایدز کسب کرده‌اند؛ بنگلادش و ایران. در بنگلادش، بیشتر اقدامات توسط سازمان‌های غیردولتی صورت گرفته‌است و در ایران، دولت سید محمد خاتمی عهده‌دار مبارزه با ایدز بود. در تهران، برنامه‌هایی جهت آموزش راه‌های انتقال و پیش‌گیری از ابتلا به ایدز، بیان مضرات استفاده از سرنگ مشترک و... برای جوانان ترتیب داده‌شد و اقداماتی جهت تقویت دارودرمانی نیز صورت گرفت. هم‌چنین قوانینی جهت حمایت مبتلایان، تضمین وضعیت درمانی آنها در بیمارستان‌ها و حتی امنیت شغلی آنان در ایران تصویب شد.

متاسفانه در بسیاری دیگر از کشورهای اسلامی از جمله عراق و افغانستان ـ که دارای خطر ابتلای بسیار بیشتری نیز هستند ـ هیچ‌یک از این اقدامات انجام نشد. عربستان صعودی و بسیاری از کشورهای هم‌جوار خلیج ‌فارس پس از سال‌ها سرزنش کارکنان و مسافران خارجی برای وارد کردن بیماری به منطقه، حال پذیرفته‌اند که در میان افراد بومی‌ کشورشان نیز افراد مبتلا به ایدز دیده می‌شوند که نیاز به کمک دارند. در مناطق شرقی‌تر با وجود آمار بالای فحشا و عده‌ی کثیر ـ ولی کم‌اطلاع ِ مردان هم‌جنس‌گرا یا دوجنس‌گرا، هم‌چنان اقدام ویژه‌ای صورت نگرفته‌است.

اکنون دیگر وقت آن رسیده‌است که کشورهای اسلامی دست به تشکیل سازمان‌هایی جهت نظارت بر سلامت تمام شهروندان ـ و نه فقط افراد داوطلب و یا افراد مشکوک به ابتلا ـ بزنند. حتی افرادی چون روسپیان و معتادان.

ایدز، در صورتی که در جوامع اسلامی بدون کنترل باقی بماند تمام این مناطق را در بر می‌گیرد، نظام خانواده‌ها را از هم می‌پاشد و تا از هم گسستن تار و پود تمام جامعه پیش می‌رود. با گسترش روزافزون این بیماری، دیگر نمی‌توان کمک به مبتلایان را تنها حرکتی انسانی یا اخلاقی خواند. با پیشرفت وسیع ایدز، مسئله‌ی مبارزه با آن به دغدغه‌ای جهانی مبدل شده‌است که همکاری همه‌ی کشورها را می‌طلبد. وگرنه، ایدز پیروز این میدان خواهد بود.

ترجمه‌ای از:
لوس‌انجلس تایم (Fatal denial: Muslims and AIDS)

نویسندگان مقاله: لورا ام. کلی (Laura M. Kelley) و نیکولاس اِبرستات (Nicholas Eberstadt)

-کلیه‌ی آمارها مربوط به سال 2005 است.

مطالب مرتبط

Apr 04, 2003:

Apr 04, 2003:

Mar 21, 2003:

Mar 21, 2003:

Mar 14, 2003:

Feb 28, 2003:

+ نوشته شده در دوشنبه 11 اردیبهشت1385ساعت 11:23 قبل از ظهر توسط reza |

ایدز

انتقال و پيشگيری

برای اينکه بتوانيد خود را در برابر ایدز محافظت کنيد، لازم است که از راههای انتفال HIV آگاهی پيدا کنيد. اين اطلاعات برای سلامت شما و ديگران بسيار مهم و با ارزش است. بيماری ايدز٬ مسری و بسيار خطرناک است و در تمام جهان وجود دارد. برای درمان قطعی ايدز هيچ دارو و يا واکسنی وجود ندارد.

< < ويروس ايدز (HIV) از چه راههايی سرايت می کند؟ > >

◄ تماس جنسی نا امن

ويروس HIV از طريق مايع مني (همچنين شامل مايعی كه در ابتدای تحريک جنسی و قبل از منی خارج مي شود)، ترشحات دستگاه تناسلي زنان و خون افراد مبتلا منتقل مي شود و افرادي كه با اين ترشحات چه از طريق همجنس بازي و چه از طريق تماس معمول جنسي تماس حاصل نمايند دچار عفونت HIV مي گردند.

وجود بيماريهای مقاربتی مثل سوزاك، سفليس و همچنين زخمهای دستگاه تناسلی خطر آلودگی را چند برابر خواهد كرد.

برخي از شواهد حاكي از آن مي باشد كه از طريق روابط جنسي دهاني نيز ممكن است فرد دچار عفونت HIV گردد.

گفتني است كه احتمال انتقال عفونت HIV از مردان آلوده به زنان در طول ارتباط جنسي به مراتب بيش از انتقال اين عفونت از زنان به مردان مي باشد و مايع مني آلوده ممكن است براي چند روز در مجرای تناسلی زن (واژن) باقي بماند. سلولهاي ناحية دهانة رحم نيز داراي استعداد زياد براي ابتلا به عفونت HIV هستند.

اگر چه در تماس جنسي زنان بيشتر از مردان در معرض ابتلا به عفونت HIV مي باشند، ولي به ياد داشته باشيد كه جانسون، قهرمان بسكتبال از طريق داشتن ارتباط جنسي با يك زن مبتلا به اين بيماري گرديد. زماني كه جانسون قهرمان بسكتبال اعلام نمود كه به عفونت HIV مبتلا شده است، اين نكته را خاطرنشان كرد كه وي همواره به عنوان يك بازيكن تيم ورزشي مجبور به مسافرتهاي فراواني بوده و هرگز در مورد داشتن ارتباط جنسي بازنان داراي عفت اخلاقي نبوده است. در يك روزنامه چنين گزارش شد كه به علت عدم عفت اخلاقي جانسون، او نمي داند كه كداميك از زنان، وي را مبتلا به اين بيماري وحشتناك كرده است.

ابتلاي افراد به عفونت HIV از طريق تماس جنسي معمول در بسياري از كشورهاي افريقايي و برخي از مناطق آمريكاي جنوبي مشاهده مي شود. اگر چه در ايالات متحده اين انتقال بيشتر از طريق روابط ميان افراد همجنس باز صورت گرفته است، ولي در جهان بيش از 75% موارد انتقال عفونت HIV در مردان از طريق داشتن روابط جنسي معمول با فرد آلوده بوده است كه اين روند در كشور آمريكا و كانادا به سرعت رو به رشد مي باشد.
بسياري از زنان در آمريكا از طريق داشتن روابط جنسي با مردان آلوده به عفونت HIV دچار اين بيماري مي شوند هر چند كه اين مردان معتاد به مواد مخدر تزريقي نمي باشند.

همجنس بازي از روشهايي است كه موجب ابتلاي افراد به عفونت HIV مي شود؛ به ويژه شخصي كه مفعول واقع شده است، بيشتر در معرض اين آلودگي قرار دارد زيرا آلت تناسلي فرد موجب پارگي لايه هاي داخلي مقعد شده و اين امر موجب مي گردد تا HIV كه درون مايع مني قرار دارد به راحتي وارد جريان خون شود.

◄ استفاده مشترک از ابزار تيز آلوده جهت تزريق و ... (مثل سرنگ و سوزن)

استفاده مشترك از سرنگ آلوده (كه اين عمل ميان افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي بسيار معمول مي باشد ) و يا برخورد تصادفي با سوزن آلوده به ويروس HIV (گاهي اوقات اين امر در مراكز درمانی و پزشكي اتفاق مي افتد) موجبات ابتلاي افراد را به عفونت HIV فراهم مي آورد .

خالكوبی با سوزن آلوده؛ سوراخ كردن گوش بوسيله سوزن و وسايل آلوده؛ استفاده از مسواك و تيغ ريش تراش شخص بيمار؛ درمانهای دندانپزشکی، ختنه و يا جراحی های ديگر با وسايل آلوده از ديگر موارد انتقال HIV می باشد.

◄ سرايت از طريق خون و فرآورده‌های خونی

در اوايل دهه 1980 عفونت HIV به سرعت ميان افرادي كه به علت ابتلا به بيماري هموفيلي مجبور به تزريق خون بودند افزايش پيدا نمود. افراد مبتلا به هموفيلي در هنگام خونريزي٬ خونشان به راحتی منعقد نمي شود. به همين علت هنگام آسيب ديدگي مقدار زيادي خون از بدنشان خارج مي شود و لذا ممکن است به تزريق مکرر خون نياز پيدا کنند. در اوايل شيوع اپيدمي ايدز بيش از نيمي از 20000 فرد مبتلا به هموفيلي دچار عفونت HIV گرديدند.
در ميان دهه 1980 آزمايش تشخيص آنتي بادي HIV (اين آزمايش وجود عفونت HIV را مشخص مي نمود)‌ دردسترس عموم قرار گرفت و بانك خون نيز آغاز به شناسايي خونهاي اهدايي نمود. از سال 1987 به بعد ديگر هيچ فرد مبتلا به هموفيلي به علت تزريق خون دچار عفونت HIV نگرديد.
اگر چه تزريق خون يكي از مواردي بود كه افراد دچار عفونت HIV مي شدند ولي هيچ فردي از طريق اهداي خون به اين عفونت مبتلا نگرديد. زيرا هنگام اهداي خون از سوزنهاي يكبار مصرف استفاده مي شد و نيز خونهاي تزريقي قبلا از نظر وجود HIV بررسي مي گرديد.

◄ سرايت از مادرآلوده به جنين در داخل رحم و يا انتقال به كودك درطی دوران شيردهی

ويروس HIV از مادر آلوده به كودك ممكن است در دوران حاملگی، هنگام وضع حمل يا كمی بعد از زايمان انتقال يابد.

HIV مي‌تواند در شير پستان زن آلوده وجود داشته باشد و به نوزادش منتقل شود اما با مصرف داروهاي خاص٬ شانس اين انتقال بسيار كاهش مي‌يابد هر چند در بسياري از كشورهاي در حال پيشرفت و فقير، چنين داروهايي در دسترس نيست.

در كودكان٬ آلودگی به HIV بسرعت به طرف ايجاد بيماری ايدز پيشرفت می‌كند و شانس زنده ماندن كودك هم كم است.

◄ راه‌های ديگر سرايت عبارتند از:

پيوند اعضا و يا بافت آلوده به عفونت HIV .

شايعترين راه سرايت٬ تماس جنسی نا امن است.

در هنگام رابطه جنسي٬ هميشه و در هر شرايطی از کاندوم استفاده کنيد.

پوست سالم٬ يک سد بسيار قوی دربرابر ورود HIV وساير ويروسها و باكتری ها است.

ايدز (HIV) از چه راههايی سرايت نمی کند؟

دانستن روشهايي كه از آن طريق عفونت HIV انتقال نمي يابد، بسيار مناسب و سودمند خواهند بود زيرا موجب مي شود كه افراد نگرانيهاي بي مورد خود را در مورد ابتلا به عفونت HIV كنار بگذارند.

٭ اين عفونت از طريق تماسهاي معمولی مثل دست دادن، بغل کردن و درآغوش گرفتن٬ عطسه و سرفه٬ تماس داشتن در اتوبوس، قطار و يا ساير وسايط نقليه انتقال نمي يابد.

٭ HIV از طريق نيش حشرات و يا تماس با حيوانات منتقل نميشود. (از آنجا كه HIV در بدن حشرات قادر به زيست نمي باشد بنابراين بر اثر گزش حشرات مانند پشه فرد به عفونت HIV مبتلا نخواهد شد.)

٭ بر اثر پوشيدن لباس در فروشگاهها،‌ لمس دستگيره در، پول و يا ديگر اشيائي كه افراد مبتلا بدان دست زده باشند عفونت HIV منتقل نمي گردد.

٭ استفاده مشترک از تلفن٬ وسايل حمام٬ توالت‌ عمومی٬ نوشيدن آب از شير آب و يا شنا در استخري كه افراد آلوده به HIV در آن شنا كرده اند نيز باعث مبتلا شدن فرد نمي گردد.

٭ به طور مشترك غذا خوردن، استفاده از لوازم آشپزخانه و يا وسايل آرايش يكديگر نيز موجب ابتلا افراد به عفونت HIV نمي گردد.

٭ تاكنون هيچ گزارشي مبني بر سرايت HIV از كودكان مبتلا به ديگر همكلاسان فرد بر اثر تماس هاي غير جنسي به دست نيامده است و كارمنداني نيز كه مبتلا به عفونت HIV هستند با تماسهاي غير جنسي موجب ابتلا ديگر افراد نخواهندشد .

چرا بعضي افراد زمينه ي بيشتري براي ابتلا به عفونت HIV دارند؟

يكي از شگفتيهايي كه در مورد انتقال عفونت HIV وجود دارد اين است كه هنوز هيچ رابطه اي مشخصي ميان تعداد دفعاتي كه فرد با يك شخص مبتلا به عفونت HIV رابطه ي جنسي داشته و ممكن است به عفونت مزبور مبتلا شود وجود ندارد.

احتمال انتقال عفونت HIV با افزايش تعداد دفعات رابطه جنسي با فرد مبتلا افزايش مي‌يابد .

ولي بعضي از افراد استعداد بيشتري براي ابتلا به اين بيماري دارند. بعضي از اين افراد تنها با يك بار ارتباط جنسي با فرد مبتلا به عفونت HIV دچار اين بيماري شده ولي بعضي ديگر در حالي كه چندين بار رابطه جنسي با فرد بيمار داشته اند مبتلا به عفونت مزبور نشده اند.

چگونه مي توان احتمال ابتلا افراد به عفونت HIV را سنجيد؟

گروهي از افراد بيشتر در معرض ابتلا به بيماري ايدز قرار دارند. به ياد داشته باشيد كه رفتارها و سبك زندگي در اين امر مي تواند بسيار مهم و حايز اهميت باشد. جدول1 احتمال ابتلاي افراد را به عفونت HIV نشان ميدهد.

شما با مطالعة اين جدول مي توانيد بفهميد كه تا چه حدودي در معرض ابتلا به بيماري ايدز قرار داريد. بدين ترتيب كه آيا همسر شما جزء گروهايي است كه بيشتر در معرض ابتلا به عفونت HIV قرار دارد و يا اين كه همسر شما از وضعيت سلامتي خود اطلاع دقيقي دارد يا خير.

شما از طريق جدول زير خواهيد فهميد كه آيا شانس ابتلاي شما به عفونت HIV كمتر از 1000/1 ، 1000/1 يا بيشتر از اين ميزان است.

گفتني است اكثر افرادي كه شما با آنها آشنا هستيد شرايط خوني ناشناخته اي دارند. به عبارت ديگر اين افراد تحت آزمايشهاي تشخيصي عفونت HIV قرار نگرفته اند.

مصرف الكل به نسبت بيش از مواد مخدر در ميان دانشجويان معمول است. خوشبختانه از طريق مصرف الكل عفونت HIV منتقل نخواهد شد حتي اگر فرد از ليوان فردي كه مبتلا به اين عفونت مي باشد استفاده نمايد. ولي ذكر اين نكته ضروري است كه فردي كه مشروبات الكلي مي نوشد دچار اختلالات هوشياري مي شود و ممكن است در هنگام داشتن ارتباط جنسي اقدامات احتياطي لازم را به عمل نياورد و يا حتی اقدام به تجاوز جنسي نمايد.

طي مطالعات انجام گرفته 20 تا 25% دانشجويان دانشگاه ويرجينيا اظهار داشته اند كه بر اثر مصرف مشروبات الكلي رفتار جنسي نامناسب داشته اند.

جدول1: احتمال ابتلا به عفونت HIV ناشي از داشتن ارتباط جنسي معمول

معيار احتمالي همسر (شريک جنسی)	يك بار برقراري ارتباط جنسي	500 بار برقراري ارتباط جنسي
1) آزمايش سرم شناسي HIV منفي
همسر شما داراي عفت اخلاقي باشد
استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 5,000,000,000	1 در 11,000,000
عدم استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 500,000,000	1 در 1,600,000
همسر شما داراي عفت اخلاقي نباشد
استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 500,000	1 در 1100
عدم استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 50,000	1 در 160
2) مشخص نبودن آزمايشهاي سرم شناسي
همسر شما جزء افرادي باشد كه كمتر در معرض ابتلاي عفونت HIV قرار دارند
استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 50,000,000	1 در 110,000
عدم استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 5,000,000	1 در 16,000
همسر شما جزء افرادي باشد كه بيشتر در معرض ابتلاي عفونت HIV قرار دارند
استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 10,000	1 در 21
عدم استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 1,000	1 در 3
3) آزمايش سرم شناسي HIV مثبت
استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 5000	1 در 11
عدم استفاده از كاندوم لاتكس	1 در 500	2 در 3

در آزمايشهاي سرم شناسي (آزمايش خون)، خون فرد براي وجود آنتي بادي HIV مورد آزمايش قرار مي گيرد. افرادي كه در خون آنها آنتي بايد HIV وجود داشته باشد آزمايشهاي سرم شناسي آنها مثبت مي باشد. بنابراين اين افراد به عفونت HIV مبتلا مي باشند ولي افرادي كه آزمايشهاي سرم شناسي آنها منفي باشد در خون آنها آنتي بادي HIV وجود ندارد. اين افراد ممکن است اخيرا به عفونت HIV آلوده شده باشند اما به علت آن كه هنوز آنتي بادي HIV در خونشان افزايش نيافته و براي مثبت بودن آزمايش، هفته ها و يا شايد هم ماهها زمان نياز باشد. به همين دليل افراد مشكوك به ابتلا به عفونت HIV اين آزمايشها را بايد چند بار تكرار نمايند.

افرادي كه بيشتر در معرض ابتلاي عفونت HIV قرار دارند شامل مردان همجنس باز، افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي، همسران اين افراد، اشخاص مبتلا به هموفيلي و افرادي كه فاقد عفت اخلاقي هستند مي باشند. بار ديگر به جدول1 نگاه كنيد. ممكن است همسر (شريک جنسی) شما جز ء گروههايي باشد كه بيشتر در معرض ابتلاي به عفونت HIV هستند و آزمايشهاي سرم شناسي نامعلوم داشته باشد. شايد همسر شما فردي همجنس باز باشد و به شما حقيقت امر را نگويد و يا اين كه به شما دروغ بگويد شايد همسرتان علاوه بر شما با افراد ديگر نيز رابطة جنسي داشته باشد و يا اين كه معتاد به مواد مخدر تزريقي باشد. شايد علي رغم آن كه همسرتان به عفونت HIV مبتلا است حقيقت را كتمان كرده و به شما اين موضوع را نگويد. البته اين گفته بدان معنا نيست كه نمي توان به گفتة آنان اعتماد نمود ولي بايد بدانيد كه بسياري از افراد حقيقت را كتمان مي كنند و كتمان حقيقت به مثابة دروغ گفتن مي باشد و بسياري از افراد قرباني كتمان حقيقت مي شوند.

جدول1 به خوبي اطلاعات مربوط به عفونت HIV را در اختيار شما قرار مي دهد.

اگر شما با فردي كه بيشتر در معرض ابتلاي به عفونت HIV است رابطه ي جنسي خود را ادامه دهيد احتمال ابتلاي شما به عفونت HIV يك در سه مي باشد حتي اگر شما از قرصهاي ضد بارداري مصرف نماييد زيرا قرصهاي ضد بارداري فقط از حاملگي شما جلوگيري می کنند ولی تاثير حفاظتي بر عفونت HIV نخواهند داشت. اگر شما با فردي كه مبتلا به اين عفونت باشد رابطه ي جنسي خود را ادامه دهيد احتمال ابتلاي شما به عفونت HIV دو در سه مي شود. حال اگر شما در اين حالت مرتبا از كاندوم لاتكس استفاده نماييد، احتمال ابتلاي شما به اين بيماري 1 در 11 خواهد بود.

گروه‌ های زير بيشتر در معرض خطر HIV قرار دارند:

ـ كسانی‌ كه تزريقات متعدد خون دارند و يا از دياليز مكرر استفاده می‌‌كنند و رعايت احتياط ‌های همه جانبه را نمی ‌كنند.
ـ معتادين تزريقی كه از سرنگ و سوزن مشترك استفاده می‌كنند.
ـ‌ همسران افراد مبتلا
ـ شركای جنسی افراد مبتلا
ـ افرادی‌ كه شركای جنسی متعدد دارند.
ـ افراد خود فروش
ـ‌ همجنسگرايان
ـ‌ خالكوبی‌های دسته جمعی
ـ مبتلايان به بيماريهای آميزشی و افراد مبتلا به زخم‌های تناسلی
ـ رانندگان عبوری‌ از مرزها

+ نوشته شده در دوشنبه 11 اردیبهشت1385ساعت 11:16 قبل از ظهر توسط reza |